meten van de beving

het meten van aardbevingen gebeurd door middel van seismometers.

de zwaarte wordt aangegeven met M van Magnitude, in de volksmond nog schaal van Richter genoemd

Nadeel is dat hiermee alleen de hoeveelheid vrijgekomen energie wordt aangegeven, en het dus niet uitmaakt of de beving op 170 km diep plaatsvind of op 3 km diepte (zoals in Groningen)

een Magnitude 4 op 170 km diepte kan dus minder schade aan de oppervlakte veroorzaken dan een Magnitude 3 op 3 km diepte

voorbeeld: op 19 mei 2011 was er in Californië een beving M0,7 op een diepte van 4 km deze werd geclassificeerd als een intensiteit III door het USGS. terwijl een beving in Salta, Argentinië met M4,5 op een diepte van 165 km werd geclassificeerd als intensiteit I

 

voor de intensiteit en gevolgen aan de oppervlakte is de mercallischaal ontwikkeld. Deze is inmiddels verder ontwikkeld in de MMI schaal.

mercallischaal uitgelegd klik hier

Schade van aardbevingen: De schade die een aardbeving veroorzaakt aan gebouwen wordt bepaald door de horizontale aardbevingskrachten op een gebouw. Dat heeft te maken met de volgende kenmerken van bodemtrillingen: – verplaatsing – snelheid – versnelling – trillingfrequentie – duur van de beving

Er is een verband tussen de aardbevingsintensiteit (de schaal gebaseerd op Mercalli) en deze kenmerken van de bodemtrillingen. De kenmerken die hierboven staan kunnen heel erg verschillen. Daarom is de schade aan gebouwen pas na een onderzoek vast te stellen.

Het is dus bijvoorbeeld niet zo dat een aardbeving van de schaal 5 altijd dezelfde hoeveelheid schade aanbrengt. Daar hebben ook de andere factoren mee te maken, bijvoorbeeld de duur van de aardbeving. Ook voor de schade van een aardbeving is weer een aparte schaal. We hebben er al 2 besproken : de schaal van Richter, om de kracht van een aardbeving te meten, de schaal van Mercalli, om de intensiteit van een aardbeving te meten.

Nu komt er dus weer een schaal bij, en dat is de Europese Macroseismische Schaal. De Europese Macroseismische Schaal ook wel de EMS genoemd, heeft de gebouwen ingedeeld in 6 types:

A: gebouwen van losse stenen en of klei

B: gebouwen van metselwerk en natuursteen

C: gebouwen van gewapend beton en degelijke houten constructies

D t/m F: gebouwen ontworpen speciaal voor aardbevingen met een grotere sterkte dan de rest van de gebouwen.

Voor de schade aan gebouwen heeft de EMS schaal 5 gradaties.

Gradatie 1: Geen tot hele lichte schade – Haarscheurtjes in een enkele muur – Neervallen van slechts kleine stukjes pleisterwerk – In een enkel geval vallen van loszittende stenen

Gradatie 2: Kleine schade – Scheuren in veel muren – Sommige stukken van gebouwen vallen om of beschadigen  stukken schoorstenen vallen om of beschadigen

Gradatie 3: Iets grotere tot zware schade – In de meeste komen muren grote en diepe scheuren – Dakpannen glijden van de daken – Schoorstenen breken helemaal af

Gradatie 4: Zeer zware schade – Ernstige breuken in muren – Gedeeltelijk instorten van onderdelen van daken en vloeren

Gradatie 5: Verwoesting: – Alle gebouwen worden verwoest.